Er zijn dagen die voorbij gaan als of je op een roze wolk zweeft alles gaat goed en er zijn dagen die voorbij trekken in een dichte mist. Ik weet zeker dat we beiden kennen. Het is vast omdat de dagen nog kort zijn, te kort aan zonlicht, tekort aan vitamine D maar ik ben klaar om deze mist achter me te laten. Om de schoonheid van de dingen om me heen te zien. Ik ben altijd gaan, gaan, gaan, gericht op het doel en vergeet ik de reis. Dus zoek ik gemoedsrust en ga ik naar buiten om de koude frisse lucht in te ademen. Soms kun je de dingen niet versnellen. Er is een reden waarom alles in haar eigen tempo beweegt.

Het is nooit zo troosteloos als het wellicht lijkt. Waarom? Omdat schoonheid schuilt in alle seizoenen.