Mooie trouwfotografie voor Verliefden

De uitrusting

Category: Fotografie | Gear

Camera gear is net snoep goed. Het is zoet en je wil er steeds meer van. Iedere keer vind ik weer iets wat ik aan mijn wensenlijstje toevoeg en die begint een aardig formaat te worden. Ik krap me regelmatig op het hoofd want er is zoveel om uit te kiezen. Dus lees ik er over, zoek ik het internet af, leer ik er over voor dat ik iets koop.

Het heeft me wat tijd gekost voor dat ik de hele off camera flash set bij elkaar had. Mijn eerste onderdeel was de on camera flash was de Canon 580II maar voor de extra flash koos ik de Nissin di866. Een hele krachtige maar vooral eenvoudig in het gebruik. Als light stand koos ik voor de phottix eenvoudig en licht gewicht met een paraplu voet.

Om de flitsers te laten voeren is de off camera flash verbonden met een Pocket Wizard Plus II. Samen met de TT1 mini een solide combinatie. En dat is het, de complete set en ik kan niet wachten om er heel veel bruiloften mee te fotograferen.



It's alive!

Category: Gear

Vorige week gebeurde iets vreemds. Zonder aankondiging hield de batterij van mijn laptop er mee op. Op zondagavond. Gelukkig kon ik nog werken met de stroomdraad maar verder wist mijn Mac me te vertellen dat ik geen batterij had. Hoezo geen batterij? Ik heb 'm niet verwijderd. Kan 'm niet eens uit mijn laptop halen. Wat nu. Volgende dag maar even naar Apple gebeld. Ja het kwam wel vaker voor dat een batterij er binnen twee jaar mee ophoudt. Het hangt nogal van het gebruik af (goed mijn laptop staat dag en nacht aan...). Het duurt ongeveer 10 dagen om 'm te vervangen. WAT? 10 dagen dat kan toch niet waar zijn. Misschien zijn er andere winkels met een service afdeling. Ik belde een en zij gaven aan dat het twee dagen duurt om een batterij te vervangen. Dan maar na het Hemelvaart weekend.

Tot op donderdag iets gebeurde wat ik niet kan verklaren. Ik zat te werken en plots hield mijn laptop er mee op. Met stroomdraad aangesloten en al. Was mijn Mac nu helemaal stuk? Ik kon booten en vervolgens zag ik in de rechter boven hoek 96% staan. 96%? Echt. Itis a live. Mijn batterij werkte nog. Voorzichtig haalde ik mijn stroom draad los en ja hoor mijn Mac bleef draaien. Jippie. En hij werkt nog steeds geen idee what er gebeurd maar it is still alive.



Canon 85mm 1.2L

Category: Fotografie | Gear

Als klein meisje had ik geen Barbie. We hadden niet veel geld en ik had een bijna Barbie namelijk een Steffi. Wat ik wel had was een Barbie folder. Ik kon dagen achter elkaar wegdromen in deze folder totdat deze bijna uitelkaar viel. Geen Barbie hebben of een van de Barbie accessoires was prima, met mijn folder kon ik me inleven hoe het zou zijn.

Deze gewoonte ben ik nooit helemaal kwijtgeraakt. Ik ben nog steeds gek op tijdschriften en kan (eindeloos) websites bekijken en reviews lezen van iets wat ik graag wil hebben. Dus toen ik besloot dat ik graag de Canon 85mm 1,2L lens wilde hebben, heb ik gelezen en gelezen. Afgelopen vrijdag was het tijd en hier is het dan. Een paar dagen na kerst werd het gebracht maar het voelt nog als een cadeau.

Het is een prachtige lens, zwaar en focused langzamer dan mijn andere objectieven maar het maakt prachtige foto's en dat is de reden waarom ik deze wilde hebben. Om mooie foto's te maken. Ik heb al een aantal foto's gemaakt (natuurlijk) maar ik kan niet wachten om 'm echt te testen tijden de volgende bruiloft.



Het is hier! Mijn Shootsac

Category: Fotografie | Gear

We zijn weer terug uit Spanje. Wauw wat zijn die 10 dagen snel voorbij gegaan en nu zijn we weer terug in het oude ritme van boodschappen doe, wassen en andere niet spannende dingen. Maar er lag een ding op mij te wachten waar ik naar uit keek om uit te pakken.

Ik wilde het al een tijd bestellen maar het was niet beschikbaar in europa of dat dacht ik. De Shootsac heb ik het dan over. Iedereen kan nu een Shootsac bestellen van hun internationale website en ongeveer 3 weken gelden heb ik de mijne besteld. Ik had een discount code (MOMSCLICK10) die me nog 25% korting gaf op de sale prijs. En ik kreeg er nog een extra shopper tas bij!

Nu ligt het hier op tafel. Ik gebruikte een gewone tas maar had dan wat problemen met mijn lenzen en flash. Nu niet meer. Het heeft 6 vakken waar ik 3 lenzen of 2 en een flash. De 3 andere vakken kan ik gebruiken voor mijn geheugenkaarten, mijn reserve batterijen, mijn mobiele telefoon, mijn portemonnai en andere persoonlijke spullen. Ik kan niet wachten om het te gebruiken.



Verloren

Category: Gear | Personal

De man keek naar mijn ticket en wuifde mij door. Al lopende probeerde ik mijn riem uit mijn jeans te halen en ik mijn jaszak te stoppen terwijl ik keek waar ik mijn spullen door de security check zou laten gaan. Het was nog heel rustig dus ik kon op mijn gemak mijn spullen op de band zetten. Terwijl ik mijn spullen op de band plaatste (trolley, camera tas, handtas) keek de security agent naar mij en vroeg: 'Wat is dit?' terwijl hij mijn zwarte tas op pakte. Ik keek hem verrast aan en op dat moment realiseerde ik me dat ik deze tas misschien wel niet mee mocht nemen aan boord. Ik stotterde en zei statief euh, ah, tripod, parapluutje. Ik zag zijn wenkbrauwen om hoog schieten. 'Je mag deze niet mee aan boord nemen.' Ik was oprecht verrast omdat ik mijn tripod wel mee aan boord had mogen nemen vanuit Amsterdam. 'Waarom niet? Op de heen weg mocht ik deze ook meenemen aan boord.' hij schudde zijn hoofd en pakte mijn tas op. 'Dat was een vergissing. Je moet het maar opsturen.' (waar heen?) Ik begreep er niets van het was geen vergissing, het was een tripod en ik ging dat ding niet inchecken. Maar het maakte niet uit wat ik zei welk argument ik ook bedenken, ik kon de beste man niet overtuigen. 'Het spijt me bleef hij maar herhalen.' (ja vast).

Ik foeterde behoorlijk en ging naar beneden. Toen ik incheckte stond nog niemand in de rij, nu was een rij van wel 50 man voor me en nog een niet zo'n aardig woord ging door mijn hoofd. Gelukkig ging nog een desk open en ik vroeg waarom mijn tripod niet mee aan boord mocht. Ze schudde alleen maar haar hoofd (vast iets Italiaans) en ze labelde mijn tas. Met lood in mijn schoenen liep ik naar de odd size bagage desk. De twee dames keken verbaast op toen ze mijn kleine tasje zagen. Ze wilde weten wanneer mijn vlucht ging en wat er in mijn tas zat. Ondanks dat al die informatie op de tas stond gaf ik de informatie, toonde de dames de tripod en parapluutje en ze wenste mij een fijne dag en een goede vlucht. Die zie ik nooit meer terug zij ik zacht en wuifde naar de dames terwijl ik weer naar boven ging.

Toen ik op Amsterdam aankwam ging ik op weg naar de odd size bagage band en wachtte. Ik had al mijn andere spullen bij me aan boord zodat ik niet op mijn bagage hoefde te wachten. Maar ik moest dus wachten en wachten. Nadat twee vluchten die na de mijne waren binnengekomen al hun odd size bagage op de band hadden uitgeladen ging ik op weg naar de arrival service balie. Ze waren verrast en wilde weten of ik bij de juiste band had gekeken, ik knikte alleen maar. Na het invullen van twee A4tjes was het officieel, mijn tripod was VERMIST!

Ze hadden geen idee of het nog in Napels of in Amsterdam was. Ik ontvin een excuus, een brief van de vliegtuigmaatschappij en een het spijt me en ging weer op weg. Twee dagen gingen voorbij zonder enig bericht van de arrival service. Ik was boos op mijzelf dat ik mijn tripod uberhaupt had meegenomen (ik heb 'm niet eens gebruikt tijdens de trouwerij). Boos op de luchthaven omdat ik hem wel op de heen reis mocht meenemen en niet op de terugweg. In gedachte zei ik vaarwel tegen mijn tripod en toen ontving ik een SMS bericht. Ze hadden mijn bagage gevonden!

'Ik neem het terug, ik neem het allemaal terug. Alles wat ik over mijn tripod, de luchthaven, de bagage afhandeling. Ik bied mijn excuus aan.' Mijn tas is terug. Ik kan zien dat het een zware reis is geweest. De tas is beschadigd en vies maar hij is terug. En het heeft mee een waardevolle les geleerd want ik neem 'm nooit mee in het vliegtuig. Maakt niet uit wat er gebeurd want ik hou teveel van mijn tripod.