Het eerste wat in mijn gedachte komt als ik deze post begin over dingen die je kunt doen als je in Hong Kong bent is natuurlijk winkelen. Het moet toch wel het shoppers paradijs zijn als je het aantal winkels en winkel centra ziet. Nog nooit heb ik zoveel winkelcentra zo dicht bij elkaar gezien die merken als Louis Vutton, Chanel, Prada, Dolce&Gabanna, Versace en noem maar op verkopen. Nog nooit heb ik een rij gezien voor een LV winkel waardoor het wel een attractie in Disney World leek. Maar ondanks dat ik van winkelen houd moet ik bekennen dan ik nog nauwelijks iets heb gekocht (buiten een paar Timberlands). Dus als je naar Hong Kong gaat is winkelen onvermijdelijk maar het staat niet op mijn top 3 van dingen die je kunt doen.

Hier mijn lijst:

1. - Een echte aanrader is om Dim Sum te gaan eten bij Maxim's restaurant in City Hall 2nd floor. Dit mega restaurant heeft een van de beste Dim Sum en bovendien een uitstekend uitzicht op de haven van Hong Kong. We waren niet de enige die op dit idee waren gekomen maar binnen 20 minuten hadden we een tafel met uitzicht en konden we Dim Sum uitkiezen die op de trolleys lagen en door de bediening door het restaurant worden geduwd. Heerlijk. Een echte aanrader dus.

2. - Een ritje met een dubbel decker tram. Door de hele stad zie je ze rijden deze fel gekleurde trammetjes vol met reclame. Ze stoppen om de 250 meter en kosten vrij wel niets (2 HK dollar ongeveer 20 euro cent). Je betaalt als je uitstap en je hebt dus een toeristisch ritje voor een hele lage prijs.

3. - Ga naar de paarderaces. De mensen in Hong Kong houden van gokken en iedere woensdag avond komen ze allemaal naar de Hong Kong Jockey club. Ons hotel (the Cosmopolitan) zit tegenover het stadion dus dat was een thuiswedstrijd. Toegang kost 10 HK dollar en er zijn 6 races op een avond die op het half uur van start gaan. We hebben een aantal races gezien en ik had de kans om een paar mooie foto's van de paarden en de start van een race te maken. Het begon trouwens flink te regenen maar niets kon de race stoppen.

Omdat we gebruik hadden gemaakt van de shuttle service van Hong Kong airport naar het hotel kregen we een city toer aangeboden van Cathay Pacific. Een aardig gebaar die we dus accepteerde en zo stonden we om 9:30 in de lobby van het Parklane Hotel. In Hong Kong gaat alles snel en zelfs tijdens de spits arriveerde de bus nog voor het afgesproken schema. We hadden 4 stops waarvan 3 interessant waren. We begonnen bij de vissers die in de haven bij Hong Kong op het water wonen. Het aantal vissers neemt in rap tempo af aangezien de visserskinderen veel meer keuzes hebben dan hun ouders vroeger. De tweede interessante stop was in Repulse bay. Vlak bij de kleine stranden van Hong Kong staan daar de buddha beelden bij de zee. De felle kleuren zorgde voor een paar mooie foto's. De laatste interessante stop was Victoria Peak (waar je ook met een tram naar toe kan). Het is boven op een berg en geeft een prachtig uitzicht op de stad. De dag startte zonnig maar tegen de tijd dat wij op Victoria Peak aankwamen was het al aardig bewolkt.

Toch hebben we nog een maar goede foto's kunnen maken. Hier wat resultaten.

Hong Kong is de houder van een guiness book world record als het gaat om de grootste sound and lights show op aarde. Iedere avond om 20:00 doet een groot aantal gebouwen en hotels mee aan deze show als de lichten aan gaan en ze 'dansen op de muziek'.

Gisteravond waren we op de Aqualuna Duk Ling boot en hadden een eerste klas uitzicht op dit spectacle toen we op een lounge stoel zaten op het boven dek. De avond was helder en dus kon ik een paar mooie fotos maken.

We zijn gisteren in Hong Kong aangekomen na een vlucht van 11 uur. We hebben ons vrij snel aan het tijdsverschil kunnen aanpassen, al wat heerlijk eten gegeten en we waren versteld van het verkeer in Hong Kong en dat alle winkels open waren ondanks that het zondag was. Het leek wel een gewone werkdag. Vandaag zijn we naar het International Finance Center geweest. Op de 55ste verdieping heb je een geweldig uitzicht over de stad. We moesten ons eerst registreren en werden vervolgens door vriendelijk lachende bewakers naar de juiste lift gewezen (die ging alleen maar naar de 55ste verdieping). Daar was een kleine tentoonstelling over het geld van Hong Kong en ondanks dat er wat mistig was konden we de wolkenkrabbers goed zien.

Terug op de grond zijn we nog wat gaan wandelen en we waren niet de enige. De hoeveelheid voetgangers is hier ongekend.

Zo hier een eerste blik van Hong Kong

De man keek naar mijn ticket en wuifde mij door. Al lopende probeerde ik mijn riem uit mijn jeans te halen en ik mijn jaszak te stoppen terwijl ik keek waar ik mijn spullen door de security check zou laten gaan. Het was nog heel rustig dus ik kon op mijn gemak mijn spullen op de band zetten. Terwijl ik mijn spullen op de band plaatste (trolley, camera tas, handtas) keek de security agent naar mij en vroeg: 'Wat is dit?' terwijl hij mijn zwarte tas op pakte. Ik keek hem verrast aan en op dat moment realiseerde ik me dat ik deze tas misschien wel niet mee mocht nemen aan boord. Ik stotterde en zei statief euh, ah, tripod, parapluutje. Ik zag zijn wenkbrauwen om hoog schieten. 'Je mag deze niet mee aan boord nemen.' Ik was oprecht verrast omdat ik mijn tripod wel mee aan boord had mogen nemen vanuit Amsterdam. 'Waarom niet? Op de heen weg mocht ik deze ook meenemen aan boord.' hij schudde zijn hoofd en pakte mijn tas op. 'Dat was een vergissing. Je moet het maar opsturen.' (waar heen?) Ik begreep er niets van het was geen vergissing, het was een tripod en ik ging dat ding niet inchecken. Maar het maakte niet uit wat ik zei welk argument ik ook bedenken, ik kon de beste man niet overtuigen. 'Het spijt me bleef hij maar herhalen.' (ja vast).

Ik foeterde behoorlijk en ging naar beneden. Toen ik incheckte stond nog niemand in de rij, nu was een rij van wel 50 man voor me en nog een niet zo'n aardig woord ging door mijn hoofd. Gelukkig ging nog een desk open en ik vroeg waarom mijn tripod niet mee aan boord mocht. Ze schudde alleen maar haar hoofd (vast iets Italiaans) en ze labelde mijn tas. Met lood in mijn schoenen liep ik naar de odd size bagage desk. De twee dames keken verbaast op toen ze mijn kleine tasje zagen. Ze wilde weten wanneer mijn vlucht ging en wat er in mijn tas zat. Ondanks dat al die informatie op de tas stond gaf ik de informatie, toonde de dames de tripod en parapluutje en ze wenste mij een fijne dag en een goede vlucht. Die zie ik nooit meer terug zij ik zacht en wuifde naar de dames terwijl ik weer naar boven ging.

Toen ik op Amsterdam aankwam ging ik op weg naar de odd size bagage band en wachtte. Ik had al mijn andere spullen bij me aan boord zodat ik niet op mijn bagage hoefde te wachten. Maar ik moest dus wachten en wachten. Nadat twee vluchten die na de mijne waren binnengekomen al hun odd size bagage op de band hadden uitgeladen ging ik op weg naar de arrival service balie. Ze waren verrast en wilde weten of ik bij de juiste band had gekeken, ik knikte alleen maar. Na het invullen van twee A4tjes was het officieel, mijn tripod was VERMIST!

Ze hadden geen idee of het nog in Napels of in Amsterdam was. Ik ontvin een excuus, een brief van de vliegtuigmaatschappij en een het spijt me en ging weer op weg. Twee dagen gingen voorbij zonder enig bericht van de arrival service. Ik was boos op mijzelf dat ik mijn tripod uberhaupt had meegenomen (ik heb 'm niet eens gebruikt tijdens de trouwerij). Boos op de luchthaven omdat ik hem wel op de heen reis mocht meenemen en niet op de terugweg. In gedachte zei ik vaarwel tegen mijn tripod en toen ontving ik een SMS bericht. Ze hadden mijn bagage gevonden!

'Ik neem het terug, ik neem het allemaal terug. Alles wat ik over mijn tripod, de luchthaven, de bagage afhandeling. Ik bied mijn excuus aan.' Mijn tas is terug. Ik kan zien dat het een zware reis is geweest. De tas is beschadigd en vies maar hij is terug. En het heeft mee een waardevolle les geleerd want ik neem 'm nooit mee in het vliegtuig. Maakt niet uit wat er gebeurd want ik hou teveel van mijn tripod.

 

Ze ontmoette elkaar 6 jaar geleden toen ze voor hetzelfde bedrijf werkte. Ze zagen elkaar en het was gedaan. Peter zag die schittering in Kanika's ogen en wilde dit mooie meisje leren kennen. Wilde wel iedere dag in haar ogen kijken voor de rest van zijn leven en Kanika wilde niets meer dan dat.

Maar het bedrijf had een strikte regel omtrent relaties op het werk en ondanks dat ze het een tijdje geheim konden houden moesten ze een keuze maken. En die keuze werd de liefde! De liefde die werd bezegeld met een huwelijk in Sorrento.

Ik heb nog nooit een stel ontmoet dat zo ontspanne was op hun trouwdag. Het regende pijpestelen, de vooruitzichten waren ver van zonnig maar ze raakte niet in paniek. Ze vertrouwde erop dat het allemaal goed zou komen. Ze hadden alleen maar elkaar nodig op deze dag en dat was voldoende. En dat was het ook en de zon kwam te voorschijn als een zachte kus. Als ze elkaar in de ogen kijken dan kun de schittering zien.

Kanika en Peter jullie hebben een liefde die voor iedereen zichtbaar is. Kijk in elkaars ogen en zie die schittering, koester het nu en altijd.

Ik ben zo trots dat ik onderdeel mocht zijn van jullie trouwerij en dat ik jullie liefde voor elkaar en iedereen om jullie heen mocht vastleggen.

Hier zijn de foto's! Als je ze net zo mooi vind als ik schrijf me dan een comment.

Een goede donderdag.

Peter had een brief geschreven voor zijn bruid die haar een traantje deed wegpinken.

Kanika's brief bracht een glimlach op Peters gezicht.

Kijk naar kleine Noah vind je ook niet dat hij er bijna net zo lief uit zag als Kanika? Hij was echt fantastisch.

Kanika's broer was getuige

Peter met zijn getuige

Kijk naar de schittering in haar ogen.

Kanika was ontroert door haar moeders woorden.

Zulke mooie woorden van mama Fehr die iedereen ontroerde.

We did it!

Het regende confetti

Auguri! Beste wensen

Er stond Eureka op de muur, tja toen moest er gesprongen worden.

We hebben zo'n plezier gehad

De openingsdans

Wat een zonsondergang

Hier zijn ze dan! Ik ben heel erg blij om het resultaat van de Indiase huwelijks avond voor Kanika te laten zien. Hoe moet je hier een selectie uit maken? Er waren zoveel geweldige shots om uit te kiezen. Zoals ik woensdag al zei was het een super avond en ik voel me nog steeds gezegend dat ik er onderdeel van uit heb mogen maken. Het grappige is dat ondanks dat ik het meeste tijd van de avond door mijn carmera heb gekeken heb ik deze avond super intens beleefd.

En kijk eens naar de prachtige kleuren van de Indiase kleding. Ze waren zo mooi en fel wat de avond mooi kleurde. Ik vond de outfit van Kanika prachtig. Haar vader heeft de outfit voor haar gekocht maar toen de verkoopster vroeg of hij large, medium of small wilde had hij geen idee. Dus keek hij de winkel rond en toen hij een van de verkoopsters zag die ongeveer dezelfde maat had als zijn dochter vroeg hij haar of zij de jurk aan wilde doen en dat deed. Zoals jullie kunnen zien paste de jurk perfect.

Veel plezier.