Mooie trouwfotografie voor Verliefden

Are you ready for Friday Night?

Category: Personal

Zo af en toe komen we iets tegen wat ons hart raakt, je goed laten voelen, laat lachen. Het kan een boek zijn, een liedje op de radio, een artikel in een tijdschrift of iets op televisie. Een jaar geleden zag ik de eerste aflevering van Friday Night Lights op televisie en ik was fan. Ik keek het bijna religieus iedere week. Nu ben ik een sportfan, wat helpt. Maar ik kan niet goed uitleggen wat het is maar er was iets in de manier waarop in deze serie de levens van een kleine gemeenschap in het plaatsje Dillion wordt getoond dat er voor zorgde dat ik bleef kijken. De lijm in deze gemeenschap is Football. Op het eerste gezicht een sterke gemeenschap maar ook heel teer als je wat dieper kijkt. Ze durven hele controversiele onderwerpen aan te snijden die echt zijn, niet alleen in Amerika.

Ik ben echt verbaasd dat deze serie nog geen grote prijs heeft gewonnen want de cast het script en de acteurs zijn fenomenaal. Deze serie is niet aangeslagen hier (verkeerde uitzendtijden en de verkeerde zender RTL8) en dus is het nooit tot een tweede, derde of het vierde seizoen gekomen. Maar ik heb de afleveringen opgenomen en via het Internet heb ik de rest gezien. Iedere herhaling die ze hebben uitgezonden afgelopen jaar heb ik gekeken omdat ik er geen genoeg van kan krijgen. Zo goed is het! Ik heb het boek waarop de serie is gebaseerd, ik heb de orginele film gezien en ik heb de herkenningstune als ring tone op mijn telefoon (ik maak geen grap).

Dus als je de kans heb kijk het dan van het begin tot het einde en dan? Kijk het opnieuw (net zo als ik vandaag). Neem het tot je want dit is een serie die ons iets kan leren. Namelijk de verbindende kracht van sport.



Inspiratie

Category: Photographers

Er zijn tijden dat ik er niet aan denk maar zo af en toe komt het bij me op. Hoe hebben we ooit geleefd zonder het Internet, mobiele telefoons, Ipod of een laptop? Kun je het nog herinneren die eerste jaren op het Internet dat je moest inbellen via een modem? Of die eerste mobiele telefoon die zo groot was als een koelkast, de walkman of een Commador 64? Ah het leven was goed!

Maar van al deze dingen ben ik nog het meeste blij met het Internet. Blij omdat ik kan delen, kopen, geven of vinden. Het Internet is een fantastische plek om inspiratie op te doen voor fotografen om te zien wat andere fotografen hebben gecreeerd en daar weer van te leren. Daarom ga ik op regelmatige basis laten zien wie mij inspireren en waarom.

Ik wil graag starten met een van mijn favoriete fotografen Bruce Weber. Hij is geboren in 1946 in Greensburg Pennsylvania en is een van de grootste fashion fotografen maar ook een videograaf, regisseur, mode ontwerper, auteur. In het kort een multi talen. Een fotograaf met een passie voor zwart wit. Een fotograaf die als geen ander de menselijke anatomie laat zien. Hij is een van de eerste fotografen die schaars gekleden mannen en vrouwen introduceerde voor reclame campagnes van Calvin Klein, Karl Lagerfeld en Versace. Hij heeft in veel bladen gestaan zoals Vogue, Vanity Fair en nog veel meer. Hij heeft heel wat bekende mensen gefotografeerd, modellen, muzikanten en athleten. En zijn werk was een belangrijke inspiratie bron voor regisseur Tony Scott toen hij Top Gun maakte. Iets wat ik niet wist tot in een aantal jaren geleden de special edition DVD kocht en een interview op de DVD zag van Don Simpson en Jerry Bruckheimer. Ze vertelde dat een fotoboek van Bruce Webr de inspiratie was geweest om dezelfde sexy look in de film te gebruiken. Ze toonde een foto als voorbeeld en je kunt je voorstellen hoe verrast ik was toen ik ontdekte dat ik die specifieke foto ergens in mijn huis had! Die foto kocht toen ik een jaar of 17 was. In de Expo winkel in de Kalverstraat. Ik heb het destijds in een lijstje gedaan omdat het me geloof het of niet me deed denken aan Top Gun (zelfs na 20 jaar kijk ik er nog iedere keer naar ik geef het toe), zonder te weten dat het werkelijk een inspiratie bron was voor de film.

Ik holde door mijn huis want ik moest die foto vinden. Ik zocht en vond mijn oude schoolagenda met al mijn zwartwit briefkaarten die ik spaarde. Maar deze foto zat er niet bij. Waar was die kaart? Hij kon niet weg zijn. Ik ging achter mijn bureau zitten wat teleurgesteld, geen idee waar die kaart kon zijn. Had ik een plek gemist? Ergens vergeten te kijken? Ik staarde met een lege blik naar mijn beeldscherm, mijn ogen gleden langzaam af in het niets en toen gebeurde het. Ik zweer het, daar was het, naast mijn beeldscherm, nog altijd in het glazen wissellijstje. De foto van de Butterfly Beach Parking Lot. Waarom had ik niet eerder gezien? Een zucht van verlichting verliet mijn lippen en mijn hart miste een slag terwijl ik de foto oppakte en er naar staarde. Ik zei iets hard op. Die mooie foto met drie jonge goedgetrainde mannen, in een jaren 60 auto. Die een beetje relax onderuit, in de late hete namiddagzon hingen.

Ik ging meteen op Internet kijken naar de fotografie van Bruce Weber. Hij heeft zoveel gemaakt. Niet alleen zwartwit, niet alleen foto's van welgetrainde mensen, fotomodellen of beroemdheden maar ook van zijn honden, het straatleven van Detroit en Liberty City. Ik houd van zijn zwartwit fotografie en bewonder de manier waarop hij kleur gebruikt, op een wat vervaagde manier waardoor de foto's een oude uitstraling krijgen.

Om te laten zien wat ik bedoel laat ik een aantal foto's van Bruce Weber zien copyright by Bruce Weber.



Reis fotografie

Category: Personal

Afgelopen weekend ben ik naar Brussels geweest met de Thalys. Wat een geweldige manier om te reizen! Binnen 1,5 uur was ik op de plaats van bestemming terwijl ik twee drankjes kreeg, een kleine snack, een comfortabele stoel en gratis Internet! En dat alles voor een betaalbare 39 euro. Mijn man was al in Brussel dus ik had aan een enkeltje voldoende. Het mooie was dat ik niet hoefde in te checken, geen wachtrijen niets alleen van te voren een stoel reserveren. Ik was 5 minuten voor vertrek op het peron en dat was voldoende.

Maar Brussel is niet de enige plek waar het afgelopen half jaar zijn geweest voor zaken of plezier of beiden. We zijn naar Benelup in Spanje geweest, Berlijn, Las Vegas, Lissabonl, Funchal Madeira en nu Brussel. Ik realseer me dat ik erg bevoorrecht ben dat ik al deze verschillende plekken heb mogen bezoeken.

Ik houd ervan om allerlei verschillende plaatsen te bezoeken om te zien hoe mensen leven en hun omgeving. Ik neem altijd een camera mee en probeer de verschillende plaatsen vast te leggen maar meestal als ik reis dan ben ik de toerist. Dus ondanks dat ik mezelf heb beloofd verder te kijken dan de toeristitsche attracties kom ik toch meestal thuis met je raadt het al de toeristische attracties.

Goed ik ga nog een poging wagen op onze volgende trip naar Lissabon of Hong Kong.

Hierbij een aantal reis foto's.



Portrait mode

Category: Personal

Toen ik begon met fotografen waren mijn belangrijkst onderwerpen landschappen, stillevens, interieurs. Dingen die niet bewegen. Waarom? Dan kon ik niet falen, dacht ik. Een landschap is er gewoon, net als een stilleven. Ik hoefde alleen maar met de omstandigheden omgaan (licht of donker, zon of bewolking, etc), maar mensen dat is een heel ander verhaal althans dat dacht ik.

En in het begin was dat ook zo. Mensen zijn soms onvoorspelbaar en ik best bang om goede aanwijzingen te geven, aan te geven wat ze moesten doen, kijken, waar ze moesten gaan staan. Ik had geen idee wat ik moest zeggen. Maar het mooie van werken met mensen is dat er interactie is, dat we op elkaar reageren. En zo creeeren we chemie, magie en dat is wat we vastleggen in een foto.

Sinds ik daar achter ben, verkeer ik portrait mode. Niet alleen in de wijze waarop ik mijn camera vasthoud maar ik werk letterlijk in portrait mode. Op zoek naar de uitdrukking, die blik, de glimlach in hun ogen. En dat is wat ik wil overbrengen in mijn foto's.

Maar ik laat je zien wat ik bedoel met de glimlach in de ogen.



Magie vastleggen of maken

Category: Tools

Ik ben naar een seminar geweest dit weekend over Photoshop en Lightroom (bij Calumet). Ik ben weg van de Adobe applicaties omdat de mogelijkheden letterlijk eindeloos zijn. Lightroom is een geweldig tool en eenvoudig in het gebruik voor fotografen om te helpen met je workflow. Het helpt met het organiseren en structuren als ik in Library mode werk. terwijl ik in development mode mijn foto's kan ontwikkelen. Het mooiste is dat de orginele foto nooit wordt aangetast ondanks alle bewerkingen en je kunt altijd terug naar het origineel. Iets wat makkelijk fout kan gaan als je in Photoshop werkt. Dus een hele geruststellende gedachte. Maar Photoshop daarentegen is een hele eigen wereld die nog al beangstigend is. De Adobe producten integreren volledig over alle producten heen en kan je helpen bij het beste uit je foto's te halen. Om een middelmatige foto om te toveren naar een geweldige foto.

Toen ik naar het seminar ging dacht ik dat ik deze tools aardig kende, nou mis, helemaal mis. Als ik 1% van de mogelijkeheden ken dan is het veel. Ik was onder de indruk hoe een zwart wit foto omgetoverd kon worden naar een realistische kleurenfoto. Ik was meteen gemotiveerd om aan de slag te gaan. Om erin te duiken en te zien wat er allemaal mogelijk is. Onmogelijk ik weet het maar zo zit ik in elkaar. Ik wil alles weten, alles opnemen als een spons. Ik kan niet wachten. En inderdaad aan het eind van de avond was ik allelei tips and tricks aan het toepassen die ik in het seminar had gezien.

Ik realiseerde me dat er geen betere manier is om creativiteit, inspiratie, leren, geven en nemen aan te wakkeren door nieuwe dingen te proberen. Te zien wat er te leren valt door te investeren in mijzelf door boeken te lezen, naar seminars en workshops te gaan. En daarna op zoek te gaan naar die ene foto die gered moet worden. Soms wil ik alleen maar de magie vangen door een foto te maken maar niets geeft meer voldoening als ik zelf die magie tot leven kan wekken. Dat is wat deze tools doen.

Maar het begint allemaal bij inspiratie, zo zie hier de basis van mijn workflow.